In de laatste wedstrijd van het seizoen speelden we de lastige uitwedstrijd tegen het Landgraafse BDC'90 1...de vereniging waar mijn roots liggen. Een wedstrijd waarvoor ik zelf dus nog net iets meer gemotiveerd ben. Gelukkig waren onze meiden dat ook, want door flitsend handbalspel en snelle en scherpe combinaties stond er al snel een 2-7 voorsprong op het scorebord. Genieten dus! Met name de combinaties tussen opbouwer, cirkel en hoek liepen uitstekend. Fijn om de trainingsarbeid in de wedstrijd beloond te zien. Ook de dekking, met alweer een goed keepende Mendy stond als een huis. Ook onze opbouwers, met als uitblinker Christel, waren goed op schot vandaag. Nog een klein hoogtepunt in de eerste helft was de rentree van Judith, die bij 1 van haar eerste balcontacten meteen scoorde. Welkom terug Judith!
Door fel verdedigen van BDC en toch wat concentratiefoutjes van ons achterin, kon BDC het gat nog wat verkleinen, waarna we gingen rusten met een 7-11 voorsprong.

De 2e helft gaf een iets ander spelbeeld. Waar BDC door hard en fel verdedigen goed gebruik maakte van de ruimte die de scheidsrechter bood, deden wij dat helaas wat te weinig. Gelukkig kwam onze voorsprong nooit in gevaar, want ook in de 2e helft stond er met Lianne een uitstekende keeper in het doel. Na een aantal mooie doelpunten trokken we de 15-18 overwinning uiteindelijk relatief eenvoudig over de streep.

Helaas was dit hoogstwaarschijnlijk de laatste wedstrijd van Christel, die ons gaat verlaten voor een meerjarig avontuur Down Under. Ook vandaag heeft ze weer laten zien hoe belangrijk ze is voor dit team, dus we zullen haar zeker gaan missen! Een ander compliment gaat richting de scheidsrechter, die ondanks zware griepverschijnselen en een zeer beladen 1e wedstrijd (gelijkspel tussen de Landgraafse en Steinse heren), toch ook onze wedstrijd nog wilde fluiten.

Het seizoen zit er nu dus alweer op. Mijn eerste seizoen bij ESC'90 was er gelukkig een met veel hoogtepunten en met een heel stevige 3e plaats (2e punten achter de nummer 2 en 7 punten voorsprong op de nummer 4) als eindresultaat. Daarnaast zijn we verreweg de minst gepasseerde ploeg van de gehele 2e klasse. Dus ook dat is iets waar we trots op mogen zijn!

Ik zou hier ook nog heel veel kunnen zeggen over de gezellige seizoensafsluiting die we na afloop van de wedstrijd hebben gehad met zijn allen...maar ik hou het kort: Meiden, dank je wel voor het leuke cadeau en voor een mooi seizoen!

 

 

De laatste wedstrijd van het seizoen. De laatste wedstrijd voor DS1 in deze samenstelling. Mijn laatste wedstrijd als coach van dit team.

Ons doel in deze wedstrijd was tweeledig: winnen, natuurlijk, maar ook zo weinig mogelijk tegendoelpunten pakken. Want het enige prijsje, hoe klein ook, dat we nog kunnen pakken is dat van de beste dekking in de eerste klasse. Leuk detail was dat tegenstander Bevo 2 nog de meest scorende aanval van onze reeks kon worden.

Het begin was zenuwachtig. Wij probeerden met 1-1 acties gaten te vinden in hun offensieve dekking. Zij deden hun best om onze 6-0 dekking te ontwrichten. Het tempo was hoog wat leidde tot nogal wat technische fouten. Na een kwartier begon het tempo vruchten af te werpen want Arianne verscheen een paar keer vrij voor de keepster uit Panningen. Jammer genoeg stond haar vizier niet helemaal scherp. Omdat we aan de overzijde door onoplettendheid een paar simpele doelpunten tegen kregen bleef het 30 minuten lang spannend. 10-9 bij rust. Na de pauze veranderde het spelbeeld vrijwel meteen. Bevo had geen antwoord op onze snelle uitbraken en waar we in de eerste 30 minuten nogal wat kansen misten schoten we nu bijna alles raak. Vanuit de tweede golf speelden we een paar hele mooie acties. Over 3 of 4 schijven tot er een vrije teamgenote gevonden werd die het afrondde. Genieten ! Het leverde ons de grootste overwininning van het seizoen op met de meest gescoorde doelpunten. Eindstand 29-16. Doel 1 dus bereikt. Nu moeten we afwachten tot 15 april of we ook doel 2 halen. (Vilt/Be Quick mag tegen Loreal 3 18 tegendoelpunten slikken. Gemiddeld waren het er dit seizoen 16. Spannend dus.)  

 

Bedankt, dames, voor dit mooie afscheidscadeau en succes in de toekomst ! 

Zondag 31 maart 2012

Op de dag dat Iason 2 het kampioenschap binnenhaalde in de uitwedstrijd tegen Gemini/Heerlen, speelden wij thuis tegen het eerste damesteam van Minor uit Nuth. De eerdere confrontatie in Nuth ging (na een 5-10 ruststand) even onterecht als verrassend met 13-12 verloren. We waren dan ook op gebrand op een revanche. En nadat ons eerste team in de laatste wedstrijd van Bart ruim gewonnen had van BEVO 2, was het de beurt aan ons.

We startten voortvarend met een aantal goede aanvallen en schoten die in de eerste minuten helaas tot 'keeperbal' werden gedegradeerd door hun keepster. Omdat onze verdediging stond als een huis, liepen we gaandeweg de eerste helft langzaam uit naar een voorsprong van 4 doelpunten bij rust.  

In de rust namen we ons voor om ons niet nogmaals door Minor te laten verrassen in de 2e helft. De bovengenoemde eindstand verklapt natuurlijk al dat dat ook niet is gebeurd. Het vertoonde spel was echter wel beneden ons niveau en in contrast met ons spel in de 1e helft. Het moet gezegd worden dat de scheidsrechter veel toeliet en dat de dames van Minor daar aanvankelijk veel beter gebruik van maakten dan wij. Onze speelsters werden flink en fel aangepakt, terwijl wij weer net wat "te lief" waren in de dekking en daarnaast veel onnodig balverlies leden. Een goed keepende Mendy (nota bene mét gekneusde duim!) hield de schade in deze periode voor ons gelukkig nog binnen de perken en onze voorsprong intact. Nadat ook wij wakker werden en een tandje bijschakelden kwam de overwinning niet meer in gevaar en behaalden ook wij een terechte overwinning in onze laatste thuiswedstrijd van het seizoen.

Een woord van dank gaat ook uit naar de uitstekende dames van de tijdwaarneming: Ellis en Natasja...dank je wel! Hopelijk zijn jullie er bij de laatste wedstrijd van het seizoen wel weer bij!

Gisteren mochten we aantreden op het parket waar heel wat spannende wedstrijden gespeeld zijn. Finales om het Nederlands kampioenschap, finales van de Limburgse Handbal Dagen, Europacupwedstrijden… allemaal vonden ze plaats in de Stadssporthal in Sittard. Uitzonderlijke spelers als Christian Berge, Oleg Velyky, Erhard Wunderlich, Bert Bouwer of Veselin Vukovic (oudere lezers herinneren zich misschien zijn magistrale 7 meter in het shirt van Barcelona tegen Sittardia) vertoonden hier hun kunsten binnen de lijnen. Legendarische coaches als Chief Wauben, Jo Maas, Ton Velraeds, en wijlen “De Dikke Zweed” Bosse Johansen erbuiten.  

Niet dat ik onze prestatie van gisteren kan of wil vergelijken met deze toppers uit het verleden. Daarvoor zijn wij helaas niet goed genoeg en onze tegenstander van gisteren nog minder. Wel hadden wij de intentie om de slechte prestatie van vorige week weg te poetsen met een goede pot handbal. In het begin  lukte dat niet omdat we moeite hadden met de stugge defensieve dekking van de Sittardse dames. Gaandeweg de eerste helft liep het iets beter en als we alle kansen benut hadden was het verschil bij de rust al beslissend geweest. Nu moesten we nog even aanzetten. Dat leverde behoorlijk wat mooie kansen op, vooral uit de tweede golf, maar helaas niet altijd doelpunten. Zo haalden we net de 20 doelpunten niet. Verdedigend leverden we opnieuw een puike prestatie af door Sittardia op 10 doelpunten te houden. Met een beetje geluk én hard werken in de laatste wedstrijd kunnen we onszelf misschien nog kronen tot beste dekking van de eerste klasse. Een klein troostprijsje, ik weet het, maar wie het kleine niet eert…    

1 wedstrijd hebben we dus nog te gaan. Over 2 weken thuis tegen BEVO 2. Dat zal niet alleen onze laatste wedstrijd van dit seizoen zijn maar tevens mijn laatste wedstrijd als coach van de DS1. Na 6 leuke jaren neem ik afscheid van dit topteam.

Hopelijk met een klinkende overwinning ! (hint, hint) (Sporthal Merode, 1 april, 16u25)